Adalet, Ancak Herkes İçin Adalet Olduğunda Adalettir!

İnsan hakları, yalnızca metinlerde yazılı kaldığında değil; insanın canı, malı, onuru ve haysiyeti hiçbir ayrım gözetilmeksizin korunduğunda gerçek anlamına kavuşur. Peygamber Efendimiz (s.a.v.), Veda Hutbesi’nde insanların canlarının, mallarının ve şereflerinin dokunulmazlığını ilan ederek adaleti ve insan haysiyetini vazgeçilmez bir sorumluluk olarak ortaya koymuştur.

Ne hazindir ki bugün insanlık, ilan ettiği evrensel değerlerle yaşanan gerçekler arasındaki derin uçurumla yüzleşmektedir. Gazze’de, Sudan’da ve Doğu Türkistan’da yaşanan zulümlere, Hindistan’da Müslümanlara yönelik bildirilen yargısız infaz ve linç vakaları, ayrımcılık ve diğer ağır hak ihlalleri de eklenmektedir. Dünyanın hangi coğrafyasında yaşanırsa yaşansın, masum bir insanın canının, inancının ve haysiyetinin çiğnenmesi bütün insanlığın vicdanında açılmış bir yaradır.

İnsan hakkı; mazlumun kimliğine, inancına, ırkına veya coğrafyasına göre değişemez. Zulüm, kime karşı ve kim tarafından işlenirse işlensin zulümdür. Adalet ise ancak herkes için adalet olduğunda adalettir.

Bu mübarek Cuma’nın; zulmün sona ermesine, mazlumların hak ve hürriyetlerine kavuşmasına, başta Gazze, Sudan, Doğu Türkistan ve Hindistan olmak üzere dünyanın dört bir yanında akan kan ve gözyaşının dinmesine; insan onurunun her türlü çıkar ve siyasetin üzerinde tutulduğu daha adil ve merhametli bir dünyanın inşasına vesile olmasını Yüce Allah’tan niyaz ediyorum.

Cuma’nız mübarek olsun.