Nicolás Maduro, dünya siyasetinde tartışmalı bir figür olarak anılacak. Ancak onu destekleyen geniş bir çevre için Maduro, ABD emperyalizmine karşı boyun eğmeyen, Türkiye ile kardeşlik bağları kuran ve Filistin davasını en güçlü biçimde sahiplenen bir liderdi.
Hafızalara kazınan anlardan biri, 2018’de Caracas’ta rüzgârın yere düşürdüğü Türk bayrağını bizzat eğilip kaldırmasıdır. Bu jest, iki ülke arasındaki dostluğun sembolüne dönüştü. Siyasetin sert dili içinde, halkların hafızasında yer eden bu tür anlar, diplomasinin soğuk metinlerinden daha kalıcıdır.
Maduro’nun duruşu, selefi Chávez’in mirasını sürdürdü: yaptırımlara, darbe girişimlerine ve dış baskılara karşı geri adım atmamak. Bedeli ağır oldu; ekonomi çöktü, ülke büyük bir göç dalgası yaşadı. Buna rağmen, anti-emperyalist çevrelerde Maduro, “direnen lider” olarak anılmaya devam edecek.
Türkiye ile ilişkiler de bu çerçevede şekillendi. 2016 darbe girişimi sonrası Venezuela’nın ilk destek veren ülkelerden biri olması, ticaretin artması ve Ankara’nın uzun süre Maduro yönetimini meşru kabul etmesi, bu yakınlığın somut göstergeleriydi. Bu süreçte Recep Tayyip Erdoğan ile kurulan kişisel temaslar da belirleyici oldu.
Maduro’nun mirasının en güçlü başlığı ise Filistin’dir. İsrail’le ilişkileri kesen, Gazze’ye yardım gönderen ve Filistin’i “insanlığın en adil davası” olarak tanımlayan tutumu, onu Filistin dayanışmasının sembol isimlerinden biri hâline getirdi.
3 Ocak 2026’da ABD operasyonuyla yakalanması, dünyayı ikiye böldü. Kimileri bunu açık bir emperyalist müdahale olarak görüp Maduro’yu direniş sembolü ilan etti; kimileri ise otoriterlik ve ekonomik yıkım üzerinden eleştirilerini sürdürdü.
Tarih, Maduro’yu tek renkli yazmayacak. Ancak şu da unutulmayacak: Türkiye’ye gösterilen saygı, Filistin’e verilen açık destek ve boyun eğmeyen duruş, onun adını destekçileri için uzun süre ayakta tutacak.
https://youtu.be/LfIrrVk2CUg?si=aMXXlCjoN043vdXe
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder